Ontdek het groen van Marsa Alam: zeegras bij Abu Dabbab en wandelen in Wadi el Gemal

Marsa Alam ligt aan de Egyptische Rode Zee, zo'n 270 kilometer ten zuiden van Hurghada. Je kent de plek misschien van strandvakanties en all-inclusive resorts. Maar: wist je dat je er ook heel mooie flora en fauna kunt vinden? De kuststrook is smal: op veel plekken liggen strand, weg en woestijn binnen een paar kilometer van elkaar. Daardoor kun je in één lang weekend snorkelen boven zeegras, over de kustweg rijden en een droge wadi inlopen.

Een vakantie in Egypte rond Marsa Alam draait zo al snel om vroeg opstaan, zout op je huid en stof op je schoenen, want de mooiste uren liggen voor de hitte van de dag. Maart, april, oktober en november zijn fijne maanden voor wie wil snorkelen en wandelen. In juli en augustus kan de warmte buiten het water zwaar zijn, zeker in de woestijn. In dit artikel lees je meer over de andere kant van Egypte: de kant waarin natuur een grote rol speelt.

Vrijdag: eerst het zeegras van Abu Dabbab in

Begin bij Abu Dabbab, een baai ongeveer 30 kilometer ten noorden van Marsa Alam die bekendstaat om zeegrasvelden en zeeschildpadden. Je hoeft hier niet eerst een boot op. Vanaf het strand loop je het ondiepe water in, zet je masker goed en laat je je boven de donkere vlekken zeegras drijven. Het zand eromheen is licht, waardoor je onder water snel ziet waar de bodem verandert.

Met een beetje geluk zie je hier een groene zeeschildpad grazen. Het dier hangt laag boven het zeegras, trekt met zijn bek aan de sprieten en laat een wolkje zand achter. Blijf een paar meter op afstand en zwem niet achter het dier aan; schildpadden komen zelf omhoog om adem te halen. Dan verschijnt er even een kop boven het oppervlak, waarna de rug weer onder water verdwijnt.

Vroeg komen helpt, vooral omdat de meeste dagjesmensen pas later op de ochtend in het water liggen. De Rode Zee is hier ook in de winter meestal rond de 22 graden en in de nazomer duidelijk warmer, dus je blijft makkelijk langer drijven dan gepland. Kijk rustig naar kleine vissen boven het gras, een rog op het zand of een snorkelaar die zijn hand optilt en daarna weer stil blijft liggen. Hoe bijzonder is dat?

Zaterdag: Wadi el Gemal vraagt om stevige schoenen

De volgende ochtend rijd je zuidwaarts richting Wadi el Gemal, het nationale park dat zich uitstrekt van de Rode Zeekust tot diep in de Oostelijke Woestijn. De noordrand van het park ligt grofweg 50 kilometer onder Marsa Alam. De naam wordt vaak vertaald als Vallei van de Kamelen. Je ziet er brede wadi’s, acacia’s en rotsen in de mooiste kleuren bruin, rood en grijs.

Ga hier niet zomaar op eigen houtje diep het gebied in. Wadi el Gemal National Park beslaat duizenden vierkante kilometers en paden zijn niet overal duidelijk. Met iemand die het gebied kent, kun je een korte wandeling van een paar uur maken zonder de heetste uren mee te pakken. Je stapt over losse stenen, blijft soms staan bij een acacia en kijkt naar de schaduw die nauwelijks groter is dan de stam zelf.

De kustweg langs Marsa Alam is de hoofdroute naar het park; vanaf de asfaltweg rijd je op sommige plekken al snel een onverharde wadi in. In de ochtend is het licht nog laag genoeg om reliëf in de bergen te zien. Tegen het einde van de wandeling zit er fijn stof op je veters en zie je, als de route terug naar de kust draait, weer een smalle blauwe streep aan de horizon.

Zondag begint langs de stille kust

Bewaar de laatste ochtend voor de kust ten zuiden van Marsa Alam, richting de baaien en riffen langs de weg naar Wadi el Gemal. Hier wisselen zand, koraalsteen en stukken rots elkaar af, met de woestijn direct achter de strandrand. Het is geen plek om gedachteloos het water in te rennen. Kijk eerst waar de bodem open en zanderig is, want op andere plekken ligt kwetsbaar koraal dicht bij de kant.

Met een snorkel zie je bij de rand van het rif hoe de kleur van het water verandert: licht boven het zand, donkerder waar het dieper wordt. Veel riffen langs deze kust beginnen al vlak bij de kant, soms op minder dan 10 meter uit de vloedlijn. Blijf uit de buurt van koraal en raak niets aan. De Rode Zee lijkt vanaf de kant rustig, maar onder water is elke steen bezet door leven. Heel bijzonder om eens te zien!

Wie nog energie heeft, loopt een stuk langs de kust in plaats van meteen terug te keren. Reken voor twee kilometer heen en terug op ongeveer drie kwartier, omdat je over zand, koraalsteen en harde natte rand afwisselt. Krabben verdwijnen in kleine gaten en achter je ligt de lijn van je voetstappen tot de volgende golf hem wegneemt. Verderop staat de woestijn weer dicht tegen de zee aan, zonder overgang. Je kunt je vast wel voorstellen wat voor uniek uitzicht dat oplevert.

Maandagochtend past nog één keer in het water

Als je vlucht pas later gaat, is een laatste korte snorkel beter dan een lange omweg. De luchthaven van Marsa Alam ligt ongeveer 60 kilometer ten noorden van de stad, dus reken vanaf Marsa Alam op circa drie kwartier rijden zonder lange stops. Kies een plek die je al kent, zodat je niet hoeft te zoeken naar een veilige instap. Bij Abu Dabbab of een rustige baai in de omgeving ben je snel weer in het water en ook snel weer terug op het zand.

Het mooiste uur is opnieuw vroeg. Je loopt met je masker in de hand naar de waterlijn, wacht tot een kleine golf over je voeten trekt en schuift dan de zee in. Onder je ligt het zeegras donker op het zand. Een schildpad komt omhoog, haalt lucht en zakt weer weg, precies tussen twee banen ochtendlicht. En daarmee eindig je je vakantie in Egypte: een vakantie die net even anders is dan de zon-, zee- en strandvakanties die je hier vaak vindt. Kende jij deze kant van Egypte al?