Interview met Marleen & Martijn van Bed & Boshuisje

Interview met Marleen & Martijn van Bed & Boshuisje

Uniek overnachten bij Bed & Boshuisje in Holten staat garant aan een ontspannen week(endje) weg. Marleen & Martijn, eigenaren van Bed & Boshuisje, vertellen hier meer over hun fijne plek.

Geniet van het eilandleven in de knusse pipowagen van Op Het Eilandje

Geniet van het eilandleven in de knusse pipowagen van Op Het Eilandje

Bijzondere slaapplek nabij Amsterdam gezocht? Pipowagen Op Het Eilandje op De Woude zal je zonder twijfel verrassen. Lees hier meer over slapen in een pipowagen.

Interview met Hanna Bakker van Gerbnb / The Yurtproject

Een van de meest unieke overnachtingen die we voor Expeditie Kram hebben mogen doen was ongetwijfeld een nachtje in de prachtige Ger op Landgoed Quadenoord van Hanna Bakkers’ project Gerbnb/The Yurtlife. Verspreid over de Veluwe vind je meerdere yurts die Hanna met veel liefde heeft opgezet. Ze verhuurt de yurts aan natuurliefhebbers en met de opbrengst ervan helpt ze mensen in Mongolië om het nomadische leven daar in stand te kunnen houden. Wat mij betreft genoeg redenen om haar voor Expeditie Kram te interviewen, zodat jullie ook wat meer te weten komen over dit bijzondere project.

yurt1.jpg

Hanna is van origine cultureel antropoloog én natuurliefhebber en houdt zich nu fulltime bezig met Gerbnb/The Yurtproject. Ze vertelt: “Sinds enkele jaren heb ik mooie Mongoolse Gers (ook wel bekend als Yurts) te huur op verschillende plekjes op de Veluwe. Voor mijn studie vloog ik de hele wereld over en heb ik heel wat landen gezien. Er was echter één plek waar ik al van kinds af aan van droomde, maar helaas mocht ik daar geen onderzoek doen. Na mijn afstuderen heb ik direct de trein gepakt en ben ik met de Transsiberië Express naar Ulanbataar, Mongolië geboemeld, derde klas, want er was geen geld. Ik ben er uiteindelijk maanden gebleven. Daar werd ik verliefd op de gastvrijheid, het land en de leefwijze in een Ger. Dit wilde ik met iedereen delen! Ik nam zes tenten mee terug, die toen nog niet allemaal voor mijzelf waren, maar ondertussen heb ik ze allemaal terug kunnen kopen en deel ik met liefde mijn passie voor het Ger-leven.”

yurt2.jpg

“Tijdens de maanden in Mongolië ben ik erg geschrokken van de heftige gevolgen van klimaatverandering en de impact die het heeft op de nomaden en hun levenswijze. Met de overnachting in een Ger dragen onze gasten bij aan een stichting die daar helpt waar het nodig is. Zodat de nomadische manier van leven wellicht kan blijven bestaan.”, vertelt Hanna wanneer ik haar meer vraag over het doel van haar project. Ik heb inmiddels al op aardig wat bijzondere plekken geslapen, maar nog op (te) weinig plekken waarbij een goed doel gesteund werd aan de hand van een overnachting. Ik vind het ook extra speciaal dat Hanna dit op zo’n passende wijze weet in te vullen.

In het begin was het nog best even wennen voor haar om dit project te leiden: “De eerste jaren voelde het vooral als dapper zijn, het kostte veel energie om in mijzelf en mijn visie te blijven geloven. Het concept zoals ik het nu neerzet bestond nog niet, dus het was echt pionieren. Gelukkig ben ik vol blijven houden en heb ik veel hulp gehad. Als we een Yurt opbouwen dan helpt de hele familie mee! Nu kan ik er steeds meer van genieten, zelfs van de administratie die erbij hoort. Dan ben ik trots op wat we neer hebben gezet. Een ‘voordeel’ dat bij mijn werk komt kijken is dat ik ontzettend veel in de natuur ben. Ondertussen ben ik zo veel buiten dat ik het gewoon vind om mezelf te zijn en me goed en fit te voelen. Ik merk juist wat de stad met me doet. Dat is soms leuk, maar soms vreet het energie! Van heel veel mensen om me heen word ik wat chaotisch en ben daarom blij dat ik gefocust te werk kan gaan met het werk dat ik doe.” 

yurt3.jpg

Tot slot heeft Hanna nog enkele natuurtips voor jullie: “Natuurlijk ben ik dol op Landgoed Quadenoord in Renkum (hier staat een van de Gers) en het hele gebied van het Renkumse Beekdal. Daar kun je uren dwalen tussen de grafheuvels, dassen burchten en spelende marters. Ook kom ik graag in Friesland aan het IJsselmeer; langs de dijk tussen Stavoren en Hindelopen. Een heel ander gebied natuurlijk, juist dat contrast geeft me energie! Als ik dan naar huis rij en weer de bomen en zandvlaktes van de Veluwe zie, dan voel ik me weer echt thuis.”

Nieuwsgierig geworden naar een overnachting in een van de Gers van Hanna? Check dan zeker de website via hier. Als mensen me naar een bijzondere slaapplek écht midden in de natuur vragen dan geef ik ze regelmatig deze link. Wij sliepen toentertijd in de Ger in Renkum op het prachtige Landgoed Quadenoord. Er zijn ook nog andere magische plekken te vinden op de Veluwe waar je in een Ger kunt overnachten. Ik ga zeker nog op een van de andere plekjes slapen!

Dromen in de Dome van Camping Bij Ons

Helemaal verliefd worden op een foto? Dat kan ik zeker. Wanneer vervolgens blijkt dat een bepaalde plek of een bijzondere slaapplek nóg mooier is in het echt ben ik helemaal om. Dit was het geval bij de sfeervolle Camping Bij Ons in Groesbeek, net naast Nijmegen. Een kleine droom kwam toch wel uit toen we in de bijzondere Dome mochten slapen: een koepel met heel veel ramen en een knusse uitstraling. Zo eentje die je vaak op hele vette locaties ziet in Amerika, Noorwegen of Canada. Wat blijkt: Camping Bij Ons is de enige camping (tot nu toe) in Nederland die beschikt over deze unieke accommodatie. Dat maakt het extra bijzonder om hier te mogen overnachten.

Screenshot 2018-05-13 at 14.20.04.png

Hoe kom je er?
Vanaf Utrecht Centraal ben je nog geen twee uur onderweg om deze prachtige locatie te bezoeken. Het fijne is dat je zelf wat betreft slaapspullen niets hoeft mee te nemen, dus je kunt zonder al te veel spullen het openbaar vervoer pakken. Vanaf het treinstation neem je de trein naar Nijmegen, daar stap je uit. In Nijmegen neem je bus 5 richting Groesbeek De Horst en je stapt uit bij bushalte Kerk (de Horst). Vervolgens is het ongeveer vijf minuutjes lopen naar de camping en het avontuur kan beginnen!

We worden welkom geheten door eigenaresse Rita in de hele gezellige 'stubli', waar we direct een kop koffie krijgen. Ze vertelt dat ze samen met haar zus en beide partners de camping heeft opgezet. Ik kijk mijn ogen in de stubli al uit: de mooie vintage kleden, een open haard en de houten tafels en stoelen geven een hele Scandinavische vibe. Dat betekent wat voor de rest van de accommodaties op de camping! En ja hoor, nadat we de sleutel hebben gekregen voor de Dome zien we nog veel meer toffe plekjes: van een jachthut tot een tipi en van een bootje tot een zogeheten veldkamer. Aan iedere bijzondere slaapplek is met bloed, zweet en tranen gewerkt, met een fantastisch resultaat. De meeste accommodaties zijn volledig zelf ontworpen, gemaakt en ingericht. Dat maakt het nog net een stukje unieker.

De inrichting van onze slaapplek, de rechterdome hierboven, is net zo mooi als de buitenkant. Alles matcht zo goed bij elkaar: veel hout, veel vintage én toch modern. Alles is aanwezig voor een comfortabel verblijf: twee stapelbedden die aan elkaar geschoven zijn, een kitchenette, een heuse Chesterfield, een tafeltje met vier stoelen, een lekkere warme deken op de bank, een houtkachel en meer. We hebben de luxe dat we hier met z'n tweeën slapen, maar er is dus ruimte voor vier! Voor de dome is een houten vlonder met een picknicktafel waar het heel goed toeven is. Vanaf daar zien we een grote paal met een ooievaarsnest erop waar ook nog eens een ooievaar op zit. Rita vertelt ons even later dat de ooievaar aan het broeden is en niet veel later na ons verblijf zijn er jonkies geboren, hoe leuk is dat?

Het kampeerterrein
Het bijzondere van de camping is dat het een heel vrij sfeertje heeft. Tussen de bijzondere slaapplekken staan wat (retro) caravans en campers en er is hier en daar een tentje opgezet. Direct naast de camping stroomt de Groesbeek waarlangs een wandelroute te vinden is. Her en der zijn heerlijke zitplekjes gecreëerd, in de avond wordt een kampvuur gemaakt waar je aan kunt schuiven en er zijn zelfs twee originele Dutchtubs te huren. Lekker in de avond met een wijntje in warm water zitten en naar de heldere sterrenhemel turen voordat je je bed inkruipt, wat wil een mens nog meer? Mocht je nou helemaal tot rust willen komen, dan kan dat natuurlijk ook. Je bent helemaal niet verplicht om bij het kampvuur te gaan zitten of in de stubli een kop koffie te komen drinken. Het is echter wel een hele leuke manier om andere kampeerders te ontmoeten en een praatje te maken met de andere eigenaren van de camping. Plus een kampvuur is eigenlijk altijd heel gezellig!

Slapen in de dome
Omdat het deze avond best fris is, besluiten we wanneer het donker wordt de houtkachel aan te zetten en onder de wollen deken op de bank te kruipen. Niet alleen de warmte is lekker, de geur van smeulend hout zorgt voor het ultieme outdoor-gevoel. Dit alles natuurlijk met een luxe tintje, want we kunnen hierna gewoon in een bed met warm beddengoed slapen. Helaas is het deze nacht best bewolkt, dus zien we geen sterren vanuit de Dome. We worden echter wel midden in de nacht wakker van iets anders...

Rond een uur of drie breekt de hemel boven het kampeerterrein namelijk open. Harde regen, flitsen, onweer: in onze Dome zien en horen we alles en eigenlijk is dat hartstikke knus! De regen tikt op het dak en terwijl we nog verder onder de dekens schuiven kijken we vanuit het bed naar het natuurgeweld. Slapen lukt weliswaar even niet met die herrie, maar dat geeft helemaal niks. Ik heb denk ik nog nooit zo onder onweer gelegen dat je alles kunt zien terwijl je gewoon in bed ligt, wat het best wel bijzonder maakt.

Overige informatie
Iedere vrijdagavond organiseert de camping een zogeheten Pizzaparty waar heerlijke pizza's worden gemaakt. Iedereen mag meedoen, ook als je niet op de camping staat. In het hoogseizoen worden dergelijke aanschuifavonden zelfs twee keer per week georganiseerd. Hoewel wij net op andere dagen hier waren is me al door meerdere mensen (!) verteld dat dit ontzettend leuk én lekker is, dus alleen voor de pizza's moeten we al een keer terugkomen. Dat is absoluut niet het enige punt waardoor ik helemaal verliefd ben geworden op deze camping. De gastvrijheid van Rita, de mooie natuur en de kleurrijke camping zelf zijn dé ingrediënten waardoor deze plek op het lijstje staat met favoriete campings in Nederland. Én dan hebben we er nog niets eens met onze caravan gestaan! Gauw een keer terug dus.

Meer informatie vind je via de website van Camping Bij Ons. De camping is geopend van 20 april tot en met 1 oktober, in de wintermaanden op afspraak.

Bijzondere plekken om te bezoeken in de herfst

Het ene moment begint het jaar net en voordat je het weet is het alweer bijna 2018. Ik weet niet of het aan ons ligt, maar wat gaat de tijd bizar snel! Voordat de herfst voorbij is willen we je nog even op het hart drukken om deze weken naar buiten te gaan. De kleurrijke bladeren hangen op veel plekken nog aan de bomen, de golden hours zijn verschrikkelijk fraai en de natuur is in dit seizoen misschien wel op haar mooist. We hebben een paar van onze favoriete plekken op een rij gezet waar jij deze herfst ook nog heel blij van kunt worden.

download (3).jpg

Waddeneilanden - Nederland
Als allereerst natuurlijk 'onze eigen' Waddeneilanden, met stip op nummer één wanneer het om onze lievelingsplek van Nederland gaat. Texel is gemakkelijk te bereiken met het openbaar vervoer en de boot vanaf Den Helder, hoewel de boottochtjes naar de andere eilanden weer wat langer duren en daarmee (vinden wij dan) een stuk leuker zijn. We zijn gek op het kleinschalige van Vlieland en Schiermonnikoog; de natuur op beide eilanden is kleurrijk en je kunt er ontzettend goed wandelen en fietsen. Ook Terschelling staat hoog op het lijstje, omdat er genoeg te doen is in het najaar zonder dat het ook maar ergens druk is. Je kunt er uren wandelen, foto's maken, koffie drinken en je ogen uitkijken en dat is soms precies wat je nodig hebt tijdens een herfstig uitje.

download.jpg

Hangbrug Geierlay - Duitsland
Vorig jaar is Liv wezen kamperen in de buurt van de - inmiddels welbekende - hangbrug van Geierlay in Duitsland. Het leuke aan deze plek is dat je er binnen no time bent, omdat het helemaal niet zo ver rijden is, maar dat het wel ver genoeg is om er een toffe roadtrip van te maken. Onze tip is om zo vroeg mogelijk naar de brug te gaan, zodat de wolken nog laag hangen en om het meeste publiek te mijden. Zoek maar eens op Instagram op #geierlay en je ziet meteen waarom je er niet overdag wilt zijn ;-) Je ziet dan namelijk amper wat van de brug en de magische omgeving omdat het er erg druk kan worden. Probeer ook om (als dat mogelijk is natuurlijk) doordeweeks in plaats van in het weekend te gaan, om op die manier de meeste mensen te ontwijken. Dergelijke plekken zijn toch het mooist zonder andere mensen (not even sorry).

23730883_10154830416841682_1939650454_o.jpg

Saalfelden - Oostenrijk
Iets verder maar nog steeds niet onbereikbaar: Saalfelden in Oostenrijk. Eerder schreven we over een herfstige roadtrip naar en door Oostenrijk en we blijven erbij; wát een bestemming in de herfst! Oostenrijk is een land dat juist in de zomer en in de winter veel wordt bezocht terwijl het najaar misschien wel het mooiste seizoen is om er te gaan wandelen of zelfs te wintersporten. Het plaatsje Saalfelden (vlakbij de grens met Zuid-Duitsland) in Salzburgerland is een goede uitvalsbasis wanneer je het herfstpalet al wandelend van dichtbij wilt bekijken en wanneer je even op de latten wilt staan op de Kitzsteinhorn gletsjer. Neem je wandelschoenen mee en kleed je warm aan, want het kan er al aardig koud worden. De bergen, de bossen, de uitzichten, de wandelroutes... Mogen we weer terug?

7AFBB3D1-E0A7-44BC-83CB-CAD40FBEA30D.jpg

Nationaal Park de Hoge Veluwe - Nederland
Geen zin, tijd of geld (of allemaal) om naar het buitenland te gaan? Voor mooie natuur hoef je gelukkig niet per se het land uit. Een van onze favoriete plekken van Nederland is zonder twijfel het Nationaal Park de Hoge Veluwe. Wanneer de heide net is uitgebloeid voelt het park nog steeds aan als een waar sprookje. Je hebt er tientallen afslagen, prachtige stukjes rustige natuur, mooie vergezichten en met een beetje geluk kom je er in het najaar een van de wilde dieren tegen. Als het rustig is laten de herten zich bijvoorbeeld een stuk sneller zien dan in het hoogseizoen in de zomer. Het park is perfect voor een wandeling, maar omdat het zo groot is raden we het aan om een van de witte fietsen mee te nemen die je bij iedere ingang vindt. Als je er in de middag bent is het het zeker waard om even te wachten tot het golden hour is om de mooiste lichtinval in de natuur OOIT mee te maken. 

A0EA7DAA-C944-4DE3-8C7B-1B5C1BAA14C5.JPG

Tromsø - Noorwegen
Vorig jaar november vierden we Liv's verjaardag onder de Aurora Borealis in Tromsø helemaal in het noorden van Noorwegen, wat ontzettend bijzonder was. De stad zelf bleek ook een prima uitvalsbasis voor een herfstig tripje. Je moet er wel rekening mee houden dat het rond deze tijd van het jaar vaker donker dan licht is - de zon ging op rond een uurtje of tien in de ochtend en was tegen drie uur in de middag alweer verdwenen - maar man, wat een mooie omgeving. Maak een roadtrip vanuit de stad naar de afgelegen fjorden, de onontdekte plekjes en de vele meren. Wedden dat je net zo verliefd wordt op Tromsø en omgeving zoals wij dat vorig jaar werden? We hebben je gewaarschuwd.

Heb jij ook een bijzondere plek waar je in de herfst het liefst bent?

Herfstige roadtrip naar en in Oostenrijk

Er zijn genoeg mensen om me heen die iedere winter naar Oostenrijk vertrekken voor een flinke portie wintersport of die er al eens zijn geweest om de latten onder de voeten te binden. Ook de zomerse maanden blijken behoorlijk populair onder de reiziger die van natuur houdt, maar hoe zit dat eigenlijk net buiten de populaire seizoenen, zoals de herfst? Stel je voor nu eventjes het volgende voor: je wordt wakker en het eerste wat je ziet is een palet aan herfstkleuren. De bladeren van de bomen naast de caravan zijn groen, geel en rood en daarachter is een indrukwekkend berglandschap te zien met grove rotsen en... sneeuw! Oostenrijk in de zomer is groen en fijn en in de winter is het één groot sneeuwfestijn, maar het land in de herfst? Onbeschrijfelijk. Net als de Eifel, Zuid-Duitsland en de Ardennen. Ga je met ons mee op herfstige roadtrip?

IMG_5597.JPG

Hoe kom je er?
We rijden vanaf Nederland met de auto én caravan (luxe kamperen ineens joh!) naar het meest zuidelijke puntje van Nederland. Daar steken we de grens over om de eerste avond in de Eifel te kamperen op een fantastische natuurcamping in een dal aan een riviertje. Twee dagen later (want man, wat een plek) rijden we verder naar het zuiden van Duitsland en slapen we op een camping bij Ramsau waar we letterlijk wakker worden met het uitzicht zoals hierboven beschreven. De grens is dichtbij en de volgende dag zijn we binnen een klein uur op plaats van bestemming in Oostenrijk.

Strötzbuscher Múhle, Duitsland
De weg naar de eerste camping in de Eifel is ontzettend steil en smal, helemaal wanneer je met een aanhangwagen of caravan de heuvel af moet. Terwijl we voorzichtig dalen via de haarspeldbochten kijken we onze ogen al uit over het dal. Daar ergens beneden ligt als het goed is de camping en verder niets. Dat wordt direct bevestigd wanneer we het terrein oprijden en een groot groen veld zien met een tipi-tent, twee jacuzzi's, een paar caravans, een paar cabins en vooral heel veel natuur. Nadat we even babbelen met de vriendelijke Nederlandse eigenaar kiezen we ons eigen plekje uit: aan het water en naast de koeien die in het weiland naast de camping staan. Wát een plek en dat op zo'n korte afstand rijden vanaf Nederland!
 

IMG_4423.JPG

Het gebied rondom de camping is bizar groen en je kunt er enorm goed wandelen. Wat echter misschien nog wel het leukste is van de plek is dat je er in de avond je eigen fikkie mag stoken bij je tent of caravan. Op de camping zelf kun je hout hakken waar je een klein bedrag per kilo voor betaalt. Wij maken iedere avond een knus vuurtje bij het water onder een heldere sterrenhemel. We zien zelfs nog een vallende ster wat deze perfecte avonden nog mooier maakt. Het is zo fijn om je zo vrij te kunnen voelen in de natuur. Het enige wat je nodig hebt op dit soort avonden is een vuurtje, een lekker drankje en goed gezelschap.

Camping Simonhof, Zuid-Duitsland
Voordat we na twee ontspannen dagen vertrekken vanuit de Eifel hopen we heel erg dat we net zo'n soort camping kunnen vinden in het zuiden van Duitsland, vlakbij de Oostenrijkse grens. Dat blijkt nog erg lastig. Blijkbaar is dit deel van Duitsland (en grote delen van Oostenrijk blijkt later) toch meer de plek waar een ander soort kampeerder verblijft: oudere mensen met de meest luxe caravans en campers inclusief schotel voor hun televisie, waarbij de caravan of de camper netjes in een voor hun aangewezen hokje staat. Niet echt de manier hoe wij kamperen zien: het hele 'vrije' wat je juist bij kamperen komt kijken valt op deze manier helemaal weg. Op internet zien we Camping Simonhof wat nog enigszins in de buurt lijkt te komen; het uitzicht op besneeuwde toppen heb je er in ieder geval. Bij aankomst blijkt dat er ook hier hokjes te vinden zijn waar je je caravan in moet zetten. Hm, helaas... maar het begint al donker te worden en de bergen op de achtergrond maken veel goed. We slapen hier dus een nachtje voordat we de grens overgaan richting het gebied rondom Zell am See.

Camping Grubhof, Oostenrijk
De camping zelf is mooi en netjes, maar zeker niet hoe wij kamperen voor ons zien. We vertrekken dan ook al vroeg om door de bergen richting de grens met Oostenrijk te gaan en wauw... kan Bob Ross hier even zijn schilderijen weg komen halen? De bizar mooie vergezichten zijn in combinatie met de warme herfstkleuren hét recept voor een nu al onvergetelijke roadtrip door het noorden van Oostenrijk. Vergeet de zomer, vergeet de winter, want de herfst is het seizoen wanneer je hier moet zijn. Het is er nog steeds zomers groen, maar hier en daar laat de herfst al goed merken dat ze in aantocht is. Wat een magische entree. Tip: maak op deze route een stop in het plaatsje Ramsau, wat zonder twijfel een afbeelding op een grote duizend stukjes puzzel is.

We zoeken ons tijdens de stop een ongeluk naar een mooie kampvuurcamping of een plekje in de bergen, maar komen in dit gebied uit op Camping Grubhof, een groene camping langs de rivier in Lofer. Gelukkig zijn hier geen strakke hokjes te vinden, weliswaar wel aangewezen plekken maar dat is prima. Het valt hier op hoe druk het in deze tijd nog is: de camping staat goed vol met caravans en campers en hier en daar een verdwaalde tent. Vanaf de camping loop je zo naar het riviertje toe waar je het water kunt oversteken via een brug. Dat is het startpunt van verschillende wandelroutes waarbij je binnen no time in de bergen staat. Best wel een hele bijzondere plek om te overnachten dus.

Tijdens ons verblijf rijden we uiteraard nog een heel stuk in dit gebied om meer te zien van de Oostenrijkse bergen. Een van de absolute must-visits is de Grossglockner Hochalpenstrasse, een lange weg in de bergen waar je tot 2500 meter hoogte kunt rijden. Je kunt je vast wel voorstellen wat voor uitzichten dat op moet leveren over de meerdere drieduizenders in dit gebied. Geen zorgen; van deze roadtrip komt nog een andere blog zodat je precies weet waar je moet zijn en om je even weg te laten dromen bij de mooie plaatjes ervan (de bovenste foto is van deze route, dus aaah!). Later dus meer hierover, voor nu: heb jij al plannen om deze herfst of misschien zelfs de winter naar Oostenrijk te gaan?

Naar het platteland met de Tiny Inn

Thee met vers geplukte munt in de zon, een warme douche met uitzicht op je buren (de koeien van boer Willem) en een biologisch ontbijtje dat al klaar staat. Het is allemaal binnen handbereik bij de bed & breakfast Tiny Inn. Op nog geen half uur rijden van Amsterdam Centraal vinden wij rust in dit huisje op wielen op het platteland. 

Hoe kom je er?

Dit duurzame stukje rust ligt dichterbij dan je denkt. Je neemt de afslag van de A10, gaat een rotonde over, de snelweg onder door en ineens lijkt die drukke Randstad te zijn verdwenen. De geur van uitlaatgassen maakt plaats voor uitgestrekte weidevelden en pittoreske huisjes. Wij gaan bij Durgerdam de A10 af en komen door Ransdorp en Waterland om uiteindelijk tussen de koeien en schapen de Tiny Inn te vinden.

Deze keer rijden we met de auto naar onze bestemming maar Tiny Inn eigenares Annabelle verzekert ons: met het OV is een tripje naar deze ecologische bed & breakfast ook zeker mogelijk. Er gaan verschillende bussen richting Ransdorp (let wel op de vertrektijden, vooral in het weekend!) maar ook met een fiets is de Tiny Inn makkelijk vanaf Amsterdam Centraal te bereiken. Een luttele 40 minuten brengt je van hartje Amsterdam naar de rustige omgeving en dit huisje op wielen. 

Na een van de kortste tripjes in Expeditie Kram geschiedenis worden we bij aankomst ontvangen door Annabelle. Enthousiast vertelt ze over hoe haar Tiny Inn avontuur begon op het NDSM-werf waar het huisje eerst stond. Annabelle heeft de Tiny Inn zelf volledig opgeknapt en ingericht. Niet zonder het nodige vallen en opstaan, voegt ze er lachend aan toe. Wat ontzettend knap! We staan flabbergasted te kijken naar het resultaat.

De Tiny Inn heeft werkelijk alles wat je maar zou kunnen wensen, en dat op de meest zelfvoorzienende manier mogelijk. Alle elektrische apparaten voeden zich met zonne-energie en het water systeem is zo gebouwd dat je 50% minder water verbruikt. Dit zijn slimme oplossingen waar de bezoeker totaal geen last van heeft. Waar je ook geen last van hebt maar wat wel enig uitleg nodig heeft, is het composttoilet. Dit toilet gebruikt geen water dus bij gebruik hoef je niet door te spoelen. Wij worden super blij van deze duurzame aspecten aan de Tiny Inn en daarnaast ziet de bed & breakfast er ook gewoon erg mooi uit. Wat een heerlijk plekje om je even terug te trekken. En dat is precies wat we doen als Annabelle ons de sleutel overhandigt. 

 
 

Na onze slaapplek van vanavond nog wat meer verkend te hebben nemen we met een boek plaats op de ligstoelen. Met uitzicht op koeien en schapen vragen we ons af hoeveel mensen we tegen zullen komen. Na nog geen regel te hebben gelezen wordt al snel duidelijk dat als je (vooral als Nederlander) slaapt in de Tiny Inn, je eigenlijk een deel bent van de buurt. Zowel toeristen als de buren vinden het huisje erg interessant en komen graag langs voor een praatje. Zo staan we 's middags al te kletsen met Amerikaanse toeristen die langs komen fietsen en een foto willen maken van het bijzondere huisje. De volgende ochtend praten we ruim een uur met buurman boer Willem (lees hieronder!) over de omgeving en waar de melk van zijn koeien naartoe gaat. De Tiny Inn blijkt een sociale ontmoetingsplek en dat vinden we eigenlijk heel gezellig!

Maar vrees niet, de rust is er ook echt wel te vinden. We koken en eten buiten met een waterig zonnetje op de achtergrond. Na het eten lopen we rond door de uitgestrekte velden en langs het water en komen we werkelijk niemand tegen. Op de achtergrond horen we iemand zingen en spelen op een gitaar en terwijl de zon onder gaat denken we stiekem toch bij onszelf: waarom wonen we ook alweer in een duur huis midden in het drukke Utrecht? Met die vraag kruipen we in het bed van de Tiny Inn om in slaap te vallen onder de rommelende hemel. Hier slapen met onweer is werkelijk magisch.

 
 

Na een goede nachtrust (het bed slaapt heerlijk) zetten we de tafel klaar voor ons biologische ontbijtje wat Annabelle al had klaar gezet. Terwijl we met onze thee rustig wakker worden is er aan de andere kant van de straat al veel drukte. Boer Willem is al vroeg op om zijn koeien te melken. Een voor een leidt hij ze naar het hokje om daarna de grote vaten op zijn tractor te tillen. Een van de koeien is een beetje eigenwijs vandaag en lijkt gewoon geen zin te hebben. Na een kwartier proberen geeft boer Willem het op; vanavond weer een kans. 

Zoals een goede buur het betaamt komt boer Willem gewoon even langs om te kletsen, ook al zitten we er nog in onze pyjama's. Hij vertelt over zijn geliefde koeien, hoe ze allemaal een naam hebben en het net kinderen van hem zijn. De melk van deze koeien wordt naar een groot bedrijf gebracht waar kaas gemaakt wordt. Het kan maar zo zijn dat wij kaas hebben gegeten van de melk van deze koeien! Terwijl we praten met boer Willem kijken de koeien nieuwsgierig onze kant op. ''Ze zien me hier staan dus houden ze het even in de gaten.'' De eigenwijze koe van eerder staat bij het hek te loeien. Boer Willem roept: ''Ja, had je maar moeten luisteren. Nu moet je wachten tot vanavond!''. 

Later komt Willem nog terug met een vers pak melk. Ook nodigt hij ons uit om nog eens terug komen, dan kan hij ons meenemen op zijn bootje. Deze man heeft het Tiny Inn bezoek wel nog een stukje mooier gemaakt. 

 
 

Na het pakken van onze tassen is het tijd om weer terug te keren naar de grote stad. Dit ecologische huisje is uniek en staat op een plek waar je echt even weg kan zijn van het gedoe en de drukte die een stad met zich mee kan brengen. Het afscheid valt dus ook een beetje zwaar. Gelukkig zijn boer Willem en de Tiny Inn nooit ver weg, letterlijk! Bekijk hier de website van Annabelle en haar Tiny Inn. 

Slapen onder de sterren in het Gigabed op Urban Campsite

Weet je het nog? Ons allereerste artikel? Twee jaar geleden sliepen we in een kunstwerk van Urban Campsite in Amsterdam: alternatief kamperen net buiten de grote stad. Dat beviel ons ontzettend goed. We vonden het dan ook jammer dat de organisatie vorig jaar geen geschikte plek kon vinden voor een nieuwe editie Urban Campsite. Eerder in 2017 kregen we een uitnodiging om langs te komen want voor dit jaar hadden ze gelukkig wel een locatie weten te vinden: het Science Park in Amsterdam.

 
 

Hoe kom je er?

Wij namen de trein vanaf Utrecht Centraal naar station Amsterdam Science Park. Vanaf daar is het slechts een kleine tien minuten lopen naar het Science Park waar onder andere de afdeling Natuurwetenschappelijk Onderzoek van de Universiteit van Amsterdam gevestigd is. Voor ons is de locatie in het begin even wennen: twee jaar geleden stond de expositie annex camping op het strand van Blijburg, oftewel: niet náást een groot gebouw en met uitzicht op het water. Desalniettemin staat de camping aardig in het groen: Anna's Tuin & Ruigte is tevens gevestigd in dit stukje Amsterdam-Oost.

Onze eerste indrukken zijn bij het moment van aankomst altijd het belangrijkste. Zoals we vaak bij andere slaapplekken hebben kijken we ook hier onze ogen uit. We herkennen een aantal dingen van de vorige editie: zo is er een gemeenschappelijke keuken en zitruimte aanwezig voor het geval het slecht weer is en is de Tribal Toilet Tower van Atelier van Lieshout weer aanwezig, een zelfvoorzienend toiletgebouw met compostreservoirs en septic tanks. Alle kunstwerken zijn compleet nieuw en dat is te gek: we zien alles voor de eerste keer en vinden het ene kunstwerk nóg toffer dan het andere.

 
 

We zien ons slaapplek al van verre: het Gigabed is zonder twijfel een van de hoogste kunstwerken van het terrein. Het grote vierkanten verschijnsel is hierdoor een ware eyecatcher en we willen niets anders dan er meteen in klimmen. Eerst krijgen we een rondleiding van een van de enthousiaste vrijwilligers, ze legt ons alles haarfijn uit en vertelt ons dat we alles mogen gebruiken en overal welkom zijn. Ook laat ze ons de diverse kunstwerken zien: we worden verliefd op het kunstwerk Waiting For Water van Stefanie Rittler en Sascha Henken. Het bouwwerk neemt ons mee naar vroeger wanneer we op warme zomerdagen uren aan en in het zwembad verbleven. Ook zijn we erg onder de indruk van de Labor Fou van Fou Scope, een indrukwekkend kunstwerk met attributen uit de ruimte en gedecoreerd met tientallen cd's.

 
 
 

Het Gigabed

Ook ons kunstwerk voor één nacht mag er zijn: het is de enige slaapplek waar vanuit je eventueel sterren kunt bekijken wanneer je in bed ligt. Het Gigabed is een initiatief van Studio Valkenier en is gemaakt van transparante golfplaten. Hiermee wil maker Wouter Valkenier een link leggen naar het verlies van privacy wat vandaag de dag door het gebruik van digitale media gebeurt. Het bijzondere is dat alle onderdelen al eens gebruikt zijn voor andere projecten en dat deze onderdelen ook ná Urban Campsite een nieuw doel krijgen. Bekijk hier een korte video waarin je een stukje van de opbouw te zien krijgt en kennismaakt met de mensen achter het Gigabed.

 

Wanneer we ons transparante paleis voor het eerst betreden valt het direct op dat we een héél groot bed hebben voor vannacht. Het Gigabed wordt over het algemeen verhuurd aan drie personen: twee volwassenen en een kind of aan drie volwassenen. Wij hebben het geluk dat we deze slaapruimte slechts met zijn tweeën hoeven te delen. Het kunstwerk beschikt over een paar heerlijke 'hotel'dekens en een groot matras. Het bed ligt heerlijk en wanneer we omhoog kijken beseffen we ons dat we hier prima sterren kunnen kijken vannacht.

Rond etenstijd begeven we ons richting de supermarkt die op slechts vijf minuten afstand lopen zit. Ideaal, want dan hoef je zelf niets mee te sjouwen. Wat nog handiger is is dat de je er pizza's kunt kopen die ze op de broodafdeling binnen slechts een paar minuten voor je klaarmaken! Je krijgt een pizzadoos erom en je kunt de pizza buiten ergens opeten. Hoe ideaal is dat? We nemen de pizza's mee naar het sfeervolle kampvuurgedeelte van Urban Campsite, waar we gaan zitten op een comfortabel bankje gemaakt van pallets. De zon schijnt nog redelijk fel voor dit avonduur en met een goed gesprek én een smaakvolle pizza beginnen we onze avond.

 
 

Tegen een uurtje of 22 wordt het donker, hoewel het eigenlijk nooit écht donker wordt in het Gigabed. Je slaapt natuurlijk als het ware in de natuur met een soort transparante scheiding voor de warmte. Hoewel het overdag niet heel warm is, hebben we het 's nachts allesbehalve koud. Een extra tip voor de hooikoortspatiënten onder ons: neem pilletjes tegen hooikoorts mee, want net als bij gewoon kamperen merk je er zeker wat van. Het matras ligt heerlijk en we hebben totaal niet het idee dat mensen ons kunnen zien liggen. De platen zijn weliswaar doorzichtig maar bieden ook een soort verdraaide weerspiegeling van de werkelijkheid door de golven die erin zitten.

Terwijl de zon ondergaat achter de bomen en gebouwen worden de kikkers in het water naast het Gigabed wakker. Terwijl we door de platen naar de opkomende sterrenhemel kijken kunnen we ons eigenlijk niet beseffen dat we midden op de Amsterdamse campus liggen. Het is naast de kikkers muisstil in de omgeving dus de Urban Campsite doet zijn naam zeker eer aan: het voelt echt alsof we gewoon aan het kamperen zijn. Mét een heerlijk matras en zachte dekens, dat wel. Hoor je ons niet over klagen hoor!

 
 

Ook in de ochtend functioneert het Gigabed net zoals een echte tent. De zon komt vroeg op en dat is uiteraard te zien en te voelen. Rond half 9 zijn we klaarwakker en voelt het Gigabed al erg broeierig. Met de deur open waait het nog wel lekker door maar na een vlug ontbijtje maken we graag gebruik van de gemeenschappelijke ruimte om in de zon nog even lekker wakker te worden. 

Hier raken we nog even aan de praat met een van de Nederlandse vrijwilligers. Nadat we in het Engels werden aangesproken vertelt ze verrast dat de Urban Campsite tot nu toe vooral wordt geboekt door buitenlandse toeristen die Amsterdam willen verkennen. We zijn zelfs de eerste Nederlandse bezoekers dit seizoen! Er is natuurlijk totaal geen reden voor Nederlanders om weg te blijven van deze toffe plek. Bekijk dus zeker de website van Urban Campsite en boek snel je overnachting in een van de toffe kunstwerken.

Sri Lanka: Ella naar Kandy

In ruim 35 graden loop ik met backpack de heuvel op naar het treinstation van Ella. Hier tussen de groene bergen van Sri Lanka heb ik nu al onvergetelijke beelden in mijn herinnering op kunnen slaan. Vandaag zal ik als soloreiziger een van de leukste ervaringen opdoen van mijn leven. Gewoon in een derdeklas treincoupé met een groot Sri Lankaans gezin en bizar mooie uitzichten. Dit is de treinreis van Ella naar Kandy.

Hoe kom je er?

Met de trein reizen is in Sri Lanka erg populair, zowel onder toeristen als lokale bewoners. De treinreis van Ella naar Kandy wordt gezien als een van de mooiste treinreizen ter wereld, zo'n eentje waar je ogen tekort komt. Het is dan ook niet raar dat het perron op het treinstation van Ella vooral gevuld is met westerlingen. Toch zal ik deze mensen amper zien tijdens de treinreis, aangezien het toeristen wordt aangeraden vooral eerste- of tweedeklas kaartjes te kopen. Ik raad bij deze aan: neem het risico! Koop een derdeklas kaartje en de binnenkant van de coupé wordt net zo interessant en magisch als de buitenkant van de coupé!

In de trein neem ik plaats tussen twee grote Sri Lankaanse families. Hoewel westerlingen soms nog best een attractie kunnen zijn in het land word ik niet opgemerkt; de volwassenen hebben het vooral druk met de ruim vijftien (!) kinderen die rondrennen. Eenmaal een plekje te hebben gevonden voor mijn backpack in de rekken boven de stoelen neem ik plaats in de drukke coupé. De trein begint te rijden, koptelefoon op, camera's klaar.

Het wordt al snel duidelijk dat ik voor het begin van de reis aan de verkeerde kant ben gaan zitten. Ik probeer een beetje mee te kijken met de familie die aan de andere kant van het gangpad zit. De man ziet mijn lichte frustratie en maakt meteen plaats voor een plekje aan het raam. Probeer dan nog maar eens uit beleefdheid nee te zeggen. Ik neem dankbaar plaats en met dit gebaar is de coupé de rest van de treinreis een open plek. We gaan allemaal zitten waar we willen en zonder elkaars taal te spreken delen we de pracht en praal die de treinreis ons biedt. Wat een geweldige ervaring!

 
 

De schoonheid van het landschap is werkelijk onbeschrijfelijk. Sri Lanka is een van de groenste landen die ik ooit heb mogen ontdekken en alles, van de nette rijen van de ontelbare theeplantages tot de wilde natuur vol palmbomen, is even bijzonder. Het bergachtige landschap verandert constant en de dorpjes waar we langskomen zijn allemaal net zo interessant als de rest van het landschap. 

Het hoogste punt van de treinreis wordt bereikt op 1600 meter. We klimmen letterlijk de berg op terwijl het verre uitzicht plaatsmaakt voor mistige bossen en tunnels. Vooral de kinderen krijgen hier geen genoeg van en zijn enthousiaster over de tunnels dan het uitzicht. De ouders vinden dit een perfect moment voor een zelfgemaakte lunch. Zakjes met curry en rijst worden tevoorschijn gehaald en zonder enige twijfel krijg ik er ook eentje voorgeschoteld. Iedereen lacht terwijl ik met moeite de scherpe componenten van de curry probeer te vermijden. De coupé heeft zich intussen zo gevormd dat de kinderen en ik samen zitten en de volwassenen ergens anders in de coupé een potje kaarten spelen. Terwijl we samen curry eten en de kinderen nieuwsgierig mijn camera's bekijken en in mijn boekje schrijven heb ik een ongelooflijk geluksmomentje. Hier zit ik dan middenin Sri Lanka op een van de mooiste treinreizen ter wereld met een heerlijke zak vol curry en lieve mensen om me heen. Als soloreiziger kan ik me geen betere situatie wensen.

 
 

Met een steen in m'n maag neem ik afscheid van de families als we Kandy bereiken. Ik bedank iedereen met zoveel mogelijk lieve blikken en 'Esthuti' (dank je in het Sri Lankaans) en verzamel iedereen om een polaroidfoto te maken. De kinderen kijken vol bewondering hoe de foto zich ontwikkelt dus maak ik er nog een paar die ze zelf mee kunnen nemen. De foto van deze families hangt nu op mijn kamer waar ik elke dag weer blij van word. Hopelijk worden Hayan, Sathmi, Tharushi en Dermika net zo blij van hun polaroid als ik van de mijne. 

 

 

Analogue Stories XII: Magische Mongoolse Ger

 
 
 
 
 
 
 

Analogue Stories IX: Sri Lanka

 
 
 
5291_07.JPG