outdoor

Otoviche: een Tsjechisch sprookje

Er waren eens twee broers die rondstruinden op een of andere beurs in Nederland. Een advertentie voor een oude boerderij en een verlaten kerk in Tsjechië kwamen voorbij. Ze kochten de panden en leefden nog lang en gelukkig.

Nou ja, met ups en downs zeg maar. Want nu, ongeveer 12 jaar later, vlieg ik voor Expeditie Kram naar Tsjechië om Villa Strooikaas en de Strooikaaskerk te bezoeken. Om de prachtige omgeving te zien en deze bijzondere verhalen te vertellen. De jonge generatie, neef Bas en zijn vriendin Melissa, zijn verliefd geworden op deze unieke plekken met een handleiding. Wist ik veel dat ik net zo verliefd terug zou keren!

 

Hoe kom je er?

Otoviche ligt niet bepaald om de hoek, maar zoals mijn gastheer Bas immer enthousiast relativeert: "Ach, je eet ontbijt en stapt in de auto om 6 uur en komt aan rond 18 uur om het avondeten mee te eten. Best goed te doen hoor!" Ik neem een wat luxere route en stap op Schiphol in een Cityhopper van KLM. Met een uur en vijf minuten sta ik in de hoofdstad van Tsjechië: Praag. Vanaf daar is het nog een trip van vier uur met de auto (of 4 uur met de trein) naar Otoviche. Wat je na deze reis aantreft is bijna niet met een dergelijk sfeerverslag te beschrijven...

Ik ga het toch doen. Proberen. Want deze plek verdient meer aandacht en liefde dan dat het nu krijgt. De boerderij, waar ik mijn kamp voor de aankomende dagen heb opgezet, werd in 2007 gekocht door een oom van mijn gastheer Bas. Door de jaren heen wordt er het een en ander opgeknapt terwijl enig verzamelwoede ervoor zorgt dat de meest bijzondere spullen Villa Strooikaas kleuren. Het eerste wat ik zie is de keuken, waar pastelkleuren als roze, geel en blauw in vintage meubels overheersen. Villa Strooikaas blijkt de vintage hemel te zijn waar je alles wilt kopen maar niks te koop is. Alles voelt bijzonder aan deze plek en dat is het ook.

 
 

Wat vooral heerlijk is aan de prachtige roze boerderij, is dat er eigenlijk niks hoeft en alles mag. Het voelt als thuis en heeft tegelijkertijd dat vakantiegevoel wat je ervaart als je op een camping bivakkeert. Het is een persoonlijke plek. Er zit veel moeite, vreugde en energie in, dat voel je aan elke hoek, in elke kamer en bij elke kast die vol staat met wereldbollen, oude platen en andere toffe spullen. Deze magische plek staat gewoon tussen de eindeloze velden en bosgebieden in Tsjechië! Je kunt dan ook, vooral in de zomer, een van de kamers betrekken en er prima een paar dagen rondbrengen om echt tot rust te komen. WiFi is er wel, maar alleen in de keuken. Het is eigenlijk zonde om je tijd in de keuken door te brengen. Villa Strooikaas is het huis waar je geen contact met de online wereld nodig hebt. Het is één grote speeltuin waar je van alles kan ontdekken.

Ook rondom de villa valt van alles te zien. Daarom pak ik de fiets en ga ik de buurt een beetje verkennen. Met een auto kun je gemakkelijk naar Broumov voor boodschappen of een dag erop uit trekken naar natuurparken zoals Adsrpach. Met de fiets kom je al snel over een lang fietspad langs bergen met bizarre rotsen en hoge bomen, half afgemaakte huizen en gefabriceerde tuinhuisjes van oude auto-onderdelen. Het voelt een beetje alsof ik door een filmset heen fiets.

Hoewel de wegen heel goed begaanbaar zijn en ik enkele fietsers tegenkom, is de rust opperbaas. Zelfs zo erg dat ik toch wel een beetje moet wennen om zo alleen te zijn zonder al te veel drukke prikkels om me heen. Geen winkelende massa, geen internet, geen stadse drukte. Gewoon ik, op een fiets, op een fietspad door het platteland van Tsjechië. Het is even wennen maar als je de rust toelaat merk je hoe druk de omgeving is waar in we ons normaal begeven. Nu pas waardeer ik de plek waar Villa Strooikaas is gebouwd en zie ik de romantiek van deze stilte. Schrijven erover is een ding, maar echt meemaken raad ik iedereen aan.

 
 

De volgende dag bezoeken we het levenswerk van de andere broer. De Strooikaaskerk, midden in de bossen bij de gemeente Vernerovice, staat op ongeveer 25 minuten rijden vanaf de villa. Hij heeft deze oude kerk uit 1800 opgeknapt en er zelfs vijf jaar gewoond met zijn gezin. De kerk werd de afgelopen paar jaar ook gebruikt voor evenementen en projecten, zoals het Strooikunst festival. Volgend jaar zal er een nieuw festival neerstrijken, waar we in de toekomst wellicht aan mee gaan werken.

Deze bizarre plek, alleen te bereiken via een erg offroad-achtig weggetje, ligt compleet afgelegen, midden in een gebied waar mooie wandel- en fietspaden te vinden zijn. Als je in de buurt bent met een mountainbike, of goede schoenen, is een fietstocht of wandeling in het gebied rond de Strooikaaskerk zeker aan te raden. De kerk vormt een heel handig herkenningspunt zodat je op grote hoogte gemakkelijk de weg terug kan vinden. Ik zie tijdens mijn wandeltochtje meerdere fietsers langs racen die het erg naar hun zin lijken te hebben. Het gebied, hoe rustig het ook is, is dus zeker niet uitgestorven. Eerder een nog erg onbekende parel die ik nu stiekem met jullie deel.

Voor mij is de schoonheid echt in de kerk te vinden. Het gebouw heeft een geweldig karakter, in elke hoek is wel iets bijzonders te vinden. Zo vind ik hier, net als in de villa, een enorme collectie aan platen die vrij zijn gespeeld te worden op de platenspeler. Ook bekijk ik de zolder waar de familie jaren heeft gewoond. Het is keihard werken om op deze plek te leven (geen stromend water en koken met kolen en hout) maar wauw, we zouden hier maar wat graag een tijdje willen vertoeven. De kerk heeft echt iets magisch; het glas in lood, de ramen waar de bomen bijna doorheen lijken te komen. Het is een unieke plek en meer dan bijzonder. Hier ontmoet natuur en cultuur zich in de puurste vorm waar dat wat er was gebruikt wordt om te overleven en waar mensen samen kunnen komen om mooie dingen te ervaren en creëren. Tijdens de rondleiding komen we langs enkele kunstwerken die tijdens het afgelopen Strooikunst festival zijn gemaakt met natuurlijke materialen om vervolgens weer door de natuur overgenomen te worden. 

Vaak vergeten we hoe krachtig de natuur kan zijn, zeker midden in de stad waar het zo afwezig is. Hier, midden in dat enorme bosgebied waar natuur de baas is, is de kerk eigenlijk een deel van de omgeving waar men letterlijk aan zichzelf overgeleverd is. Je moet echt zien te overleven en bent op jezelf aangewezen. Doordat niks vanzelf komt waardeer je de natuur meer. Ik kan dan ook niks behalve respect opbrengen voor deze plek en de mensen die het laten leven. 

 
 

Toeristische trekpleister

Nu lijkt dit gebied van Tsjechië een en al onbekend terrein voor toeristen. Niets bleek minder waar na een bezoekje aan het natuurpark Adrspach. Dit gebied, wederom een scène uit een sprookjesboek, ligt op 40 minuten rijden vanaf Villa Strooikaas en staat bekend om zijn bizarre rotsformaties die samen zelfs als een heuse stad omschreven worden waar locals in oorlogstijd schuil zochten. Nu is Adrspach een dikke trekpleister voor toeristen in het gebied, en ik geef ze groot gelijk!

Dat terwijl ik maar een klein deel van Adrspach heb kunnen bekijken. Met wandelroutes van ruim vijf uur kun je het hele park zien maar in een tempo. Ik neem toch liever de tijd om een klein deel goed in me op te nemen en blijf steken bij het meer dat omringd wordt door bos en deze prachtige rotsen. Rond het meer kun je rotsen beklimmen, door de bossen wandelen en zelfs aan een klein strand lunchen en zwemmen in het heldere water. Er zijn dan ook veel gezinnen met kinderen te vinden die deze pauze op het strandje gebruiken om even lekker af te koelen. Hoewel de zon steeds lager zakt achter de hoge rotsen blijft het behoorlijk warm. 

Het park vraagt een entree van 70 CZK, wat heel redelijk is voor de grootte en verschillende soort omgeving te ontdekken zijn. Wil je net als ik de tijd nemen maar ook het hele park zien? Dan kun je er zelfs voor kiezen om naast het park te kamperen! Terwijl we naar huis rijden komen we langs een veld waar zowel huisjes als tenten staan. Verwacht er niet heel veel van, het is behoorlijk basic. Maar je wordt wel wakker tussen prachtige natuur, en meer heb je eigenlijk niet nodig. 

 
 

Jij ook naar Villa Strooikaas?

Dat kan! Deze prachtige plek is vooral in het zomerseizoen en schoolvakanties te bezoeken, maar overleg je plan vooral met de geweldige mensen achter Villa Strooikaas. 

Wil je net als ik kamperen op het terrein van de boederij, misschien tussen de appelbomen of bij het kampvuur? Dat kan! Het kost 10 euro per tent per nacht, wat een hele goeie prijs is. Ben je wat luxer ingesteld en is een fijn bed wel een must? Dat is fijn, want er zijn verschillende (thema)kamers te huur in de boerderij! Van de Pippi Langkous-kamer tot de Tour de France-kamer; voor 20 euro per nacht krijg je een van de toffe kamers en deel je met de rest van de gasten de keuken, huiskamers en badkamers. In de winter komt hier 20 euro per kamer per week bij voor het gebruik van de kolen. 

Wat zelfs ook nog kan is een van de houten huisjes buiten huren. Dit zijn kleine schuurtjes met twee bedden en een bureau die uitkijken op de prachtige velden rondom het gebied van Villa Strooikaas. Voor voorzieningen als douche en wc moet je wel naar de villa lopen maar verder heb je complete rust. Bijvoorbeeld erg geschikt voor een weekje schrijven, ontspannen of gewoon tot jezelf komen.

Kijk voor meer informatie op de website van Villa Strooikaas of stuur ze gewoon een mailtje

Ik vertrek vanaf Broumov de volgende dag richting Praag om daar nog een dag rond te lopen. Als je net als ik van treinen houdt en vliegt via Praag is dit de perfecte mix tussen rust, cultuur, natuur en de stad. Nu ik dit verslag maak vanuit mijn appartement in centrum Utrecht verlang ik weer terug naar het kampvuur onder de sterren, de mooie natuur in Adrspach en vooral de huiselijkheid van Villa Strooikaas en de Strooikaaskerk. Ik hoop dat ik volgend jaar weer terug kan keren, misschien wel met jullie! 

KRAM in Arnhem

Een wandeling door het Sonsbeekpark in Arnhem neemt ons even mee naar een hele andere wereld. Het park is enorm groot en ziet er bizar buitenlands uit. De hoge bomen, de oneindige paden en de prachtige natuur zijn de elementen om even tot jezelf te komen. En dat op slechts een paar minuten lopen van het Arnhem Centraal Station. Wij ontdekten een heel divers Arnhem: van cocktails aan de Rijnkade tot aan burgers in de oude kantine van Thialf en van het proeven en kopen van lokale jam tot aan frisse ochtendwandelingen in het park. In slechts een weekje tijd zijn we gek geworden op deze stad!

Het centrum van Arnhem is op een gemiddelde doordeweekse dag aardig druk. De vele winkels trekken niet alleen Arnhemmers, maar ook mensen van buiten de stad naar dit bruisende centrum. Gelukkig kun je ook in Arnhem de nodige rust op zoeken. Daarom raden we een aantal plekken aan waar je als bezige bij even goed kunt genieten zonder dat je daarbij last hebt van (toeristische) drukte. Begin de dag met een ochtendwandeling in het adembenemende Sonsbeekpark. Ga het Centraal Station uit bij de Sonsbeekzijde, sla rechtsaf tot de kruising en aan de linkerkant vind je deze bijzondere plek. Het mooie aan dit park is dat je er gemakkelijk een aantal uren kunt vertoeven. Juist wanneer je vroeg in de ochtend gaat zul je zien dat er nog vrij weinig mensen in het park zijn waardoor het net lijkt alsof je het hele park voor jezelf hebt. Oh, als je de eenden natuurlijk niet meerekent, want die zijn er wel genoeg. Dus neem vooral wat brood mee.

Als je toch aan het wandelen bent kun je net zo goed even door lopen naar Park Zypendaal, in het verlengde van het Sonsbeekpark. Daar staan je nog meer hoge bomen, klimsessies en mooie paden te wachten. Dit kun je overigens de hele dag prima doen. De ochtend en de avond zijn echter wel de mooiste momenten. Neem in de avond dan ook meteen je wegwerpbarbecue en wat vrienden mee, want op de heuvel van het Sonsbeekpark kun je heerlijk genieten van een mooie zonsondergang. Vanaf daar kijk je uit over een heel deel van Sonsbeek. Met warme temperaturen is er de hele avond ook nog genoeg te doen, de sfeer in het park is heel gezellig. Dit soort warme zomeravonden gaan we nu al missen met de herfst in het vooruitzicht.

Tijdens ons verblijf in Arnhem 'kamperen' we in de woonkamer van Laura van de fantastische reisblog Whatabouther en haar vriend Robert. In ruil voor een kampeersessie passen we op de beste katten ever: Aap & Noot. Hun mooie huis in Sonsbeek is de ideale plek om geïnspireerd te worden: tussen de vele reisfoto's en andere reisherinneringen kun je haast niet stil blijven zitten. Iedere plek in het huis geeft zoveel inspiratie! Tussen het knuffelen van Aap en Noot door proberen we dan ook met een glas wijn en een plaat in de platenspeler veel ideeën voor Expeditie Kram op te doen. Natuurlijk ook met de nodige pauzes: zo lopen we even door de buurt en stuiten we op de jamkraam van Henk. Henk woont in Sonsbeek en verkoopt vanuit zijn tuin de lekkerste soorten jam.

De wespen zijn zijn vrienden: "Alle wespen van Arnhem verzamelen zich hier, dat snap ik ook wel, want de jam is nu lekker zoet". We proberen de ananasjam en de appel-gemberjam en kunnen écht niet met lege handen naar huis. Al is het alleen om de energie die Henk in zijn kraampje stopt en de manier waarop hij vertelt, zo leuk! We kiezen de appel-gemberjam die tot op de dag van vandaag nog steeds in de koelkast van Laura staat (sorry!). Het viel ons op dat Henk voornamelijk op zonnige dagen in het weekend in zijn tuin aan de Apeldoornseweg in Sonsbeek staat dus mocht je toevallig op zaterdag of zondag in Arnhem zijn, loop vooral even langs en proef de lekkerste huisgemaakte jam!

Naast Sonsbeek is de wijk Spijkerkwartier ook heel tof om doorheen te lopen: naast prachtige huizen zijn er heel veel cafeetjes en boetiekjes te vinden. Wij zijn niet zomaar in het Spijkerkwartier, maar onderweg naar een lunchplek in een oude sportkantine. Thialf ligt helemaal aan het eind in de wijk, wanneer je vanuit het centrum komt. Onderweg komen we mooie stokrozen tegen en vergapen we ons aan de diverse gekleurde huizen. In wijken rondom het centrum leer je een stad soms pas echt kennen, helemaal wanneer je daar in alle rust alles kunt bekijken. Thialf blijkt een hele leuke plek te zijn: het interieur is fantastisch, een mix van vintage en industriële producten. We zijn verliefd geworden op de schoolstoelen, de ijzeren manden waarin de lampen hangen, de open keuken en de locatie.

Beter nog: de sfeer is ontzettend rustgevend omdat de tafels aardig uit elkaar staan en omdat het restaurant niet vol is. Misschien zijn de eigenaren daar niet erg blij mee, maar wij vinden het heerlijk dat je op een hippe plek in alle rust kunt genieten van lekker eten en kunt bijkletsen. Ons favoriete plekje is bij de vintage stoelen, maar om een echte Thialf burger te kunnen eten kiezen we toch voor een tafel op het terras. Deze burger is misschien wel het beste van de dag. Een stevige runderburger met gebakken serranoham, nachochips en lekkere groentes. De speciale Thialfsaus maakt het helemaal af. Hoewel de wandeling hier naar toe ook hartstikke mooi was, was het het lopen ook absoluut waard. De burger is één van de lekkerste die we ooit gehad hebben. De kantine van Thialf leent zich overigens ook perfect er voor als je met een kop koffie wilt werken op je laptop of een afspraak hebt met iemand. Daarnaast kun je er ook terecht voor een avondmaal. Let trouwens wel even op de openingsdagen: Thialf is geopend van woensdag tot en met zondag van 10 tot 23 uur.

 

Voor een goede kop koffie gaan we naar TAPE, een heel fijn tentje naast de toffe vintageshop Things I Like Things I Love, allebei gelegen in Klarendal vlak buiten het centrum. Het zijn beiden megagoede plekken: je rolt van overheerlijke koffie en fijne muziek zo in de cactussen, vintage truien en prachtige magazines ernaast. Onze handen jeuken, het is moeilijk om de portemonnee dicht te houden. Bij Things I Like Things I Love hebben ze zo ontzettend veel leuke dingen! De sfeer is er ook heel prettig: het is er niet druk, ze draaien rustige muziek en je hebt alle ruimte om de hebbedingetjes goed te kunnen bekijken. En te kunnen kopen natuurlijk. Zou handig zijn als ze ook kledingkasten verkochten, zodat we meteen nieuwe opslagruimte voor onze aankopen kunnen aanschaffen.

Vanaf daar maken we een korte wandeling richting het water. Google Maps is onze grootste vriend wanneer we het centrum en zo ook de drukte willen mijden. Het leuke is dat je onderweg vaak langs plekken komt waar je normaal niet zo snel zou langs lopen. In de zomer kun je aan de Rijn terecht voor een lekkere cocktail of een fris biertje. Dan bedoelen we niet in één van de restaurants die standaard aan het water zitten, maar bij één van de popup-strandtentjes waar je in een hangstoel kunt genieten van een zonnige middag of warme zomeravond. Wij blijven hier natuurlijk veel te lang hangen, de cocktails zijn te lekker en de sfeer is heel relaxed. We kunnen ons voorstellen dat dit de perfecte plek is om even bij te komen van een drukke werkdag. Wachten tot de zon ondergaat over de Rijn, goede verhalen en lekkere drankjes. Laat het voor altijd zomer zijn alsjeblieft.

Hoewel we bijna al onze favoriete chillplekken van Arnhem hebben beschreven is er één die absoluut niet mag ontbreken aan deze lijst. Deze plek ligt weliswaar wat buiten de stad, maar is meer dan de moeite waard. Pak je fiets en maak vanaf het centrum van Arnhem een ritje naar de mooiste plek van de Veluwe: de Posbank. Overdag kan het nogal druk zijn op deze plek en daarom raden we ook aan om juist in de avond, na het eten, te gaan. De zonsondergang bekijken op deze bizar mooie plek is ontzettend magisch. De paarse heiden (in augustus en september), de groene vlaktes, het oneindige uitzicht en vooral: de stilte. Neem een kleed mee en een tas met wijn en lekkere hapjes en zie de zon zakken over de heide. Of ga op één van de bankjes zitten kijken naar het uitzicht, gewoon kijken en niks meer. Wij kunnen ons hier uren vermaken, zonder ook maar ergens echt naar toe te gaan. 

Er zijn verschillende routes die je kunt fietsen naar de Posbank: vanuit het centrum zijn er mooie fietstochtjes aangegeven langs veen en groen en met heuveltjes op maar ook af. Juist daarom is het zo fijn om dit fietsend te doen: de wind in je haren is hét gevoel van vrijheid. Hopelijk hebben we jou geïnspireerd om Arnhem ook eens van een andere kant te bekijken. Een citytrip of een dag shoppen in een andere stad hoeft echt niet chaotisch te zijn, zolang je jezelf ook de rust gunt. Even bijkomen van de drukte van alledag is met een dagje door Arnhem op de Kram-manier soms ontzettend nodig. Wandel, kijk om je heen en geniet.

Natuurcamping De Voscheheugte

Een kampeerplek midden in de natuur waar je geen bereik hebt met je telefoon, dát zijn de betere plaatsen om je tentje op te zetten. Bij natuurkampeerterrein De Voscheheugte in Mantinge, Drenthe is dit het geval. Waar je ook met je smartphone staat, je kunt bijna nergens contact maken met de buitenwereld. Dat is maar goed ook, want dat is helemaal niet nodig op deze prachtige plek.

Stel je eens voor: je wordt gedropt tegenover een heide die volop in bloei staat. Overal waar je om je heen kijkt zie je natuur, behalve recht achter je want daar is de ingang naar je slaapplek voor vannacht. We laten ons verrassen, want we zijn allebei nog nooit echt wezen slapen in Drenthe. De omgeving heeft wel wat weg van de natuur rondom Enschede, waar we oorspronkelijk vandaan komen, dus wat dat betreft voelt het wel een beetje als thuiskomen.

 

Hoe kom je er?

De Voscheheugte is redelijk makkelijk te bereiken met het openbaar vervoer, voor het geval je net als wij geen rijbewijs of auto hebt. Vanaf waar je ook komt uit Nederland: zorg dat je uiteindelijk terecht komt op station Hoogeveen. Wij gaan vanuit Utrecht met de trein richting Zwolle om daar vervolgens over te stappen op de sprinter naar Groningen. Belangrijk detail: plan je reis goed van tevoren. Uiteraard hadden wij dat niet helemaal perfect tot in de puntjes bekeken, waardoor we heel misschien de aansluitende bus naar de camping misten en hierdoor anderhalf uur in het bruisende Hoogeveen moesten door brengen. Er vertrekken natuurlijk niet overal bussen om de tien minuten. Dan merk je wel weer goed hoe gewend je eigenlijk bent aan de drukte en de mogelijkheden van een grote stad. We hebben geen haast en gelukkig bestaat er zoiets als bier en versgebakken kibbeling en met een volle buik zitten we voordat we het weten in lijn 37, het achtpersoonsbusje (!) van het openbaar vervoer die slechts om het anderhalve uur rijdt. Zelfs dan is het busje nog verre van vol. Dat betekent alleen maar iets heel goeds voor de uiteindelijke bestemming: rust!

 
 

We worden met open armen ontvangen in de receptie van de Voscheheugte, wat tevens een lunchroom en restaurant is. Het leukste is misschien wel dat we zelf een plekje mogen uitkiezen op het veld. Omdat we aan het eind van de zomervakantie komen, zijn er vrij weinig andere tentjes. De drie hutten/huisjes die je kunt boeken op het terrein zijn wel volgeboekt. Dat snappen we helemaal, we wanen ons weer heel even op het strand van Urban Campsite met deze bouwwerken. Ooit komen we nog terug zonder tentje om in één van deze houten huisjes te overnachten, waar je een prachtig uitzicht hebt over de zonsondergang over de heide.

De overnachting bij de Voscheheugte is de eerste officiële overnachting van Kram op een echte camping. Het is ook de eerste keer dat we de nieuwe gasbrander, de onbreekbare (!) wijnglazen en het schattige tentlampje van de Hema gaan testen. Natuurlijk waren de eerste overnachtingen bij onder andere de VPRO en Urban Campsite heel erg te gek, maar dit voelt eigenlijk ook wel goed. Lekker kneuterig, maar we worden ontzettend blij van ons blauwe paleisje met dito accessoires! Als de tent staat en de matjes zijn uitgerold kunnen we het dan ook niet laten om even goed te proosten met onze onbreekbare wijnglazen (wat een uitvinding is dat zeg).

 
 

De Voscheheugte is een natuurcamping en is alleen toegankelijk voor mensen met een natuurkampeerkaart. Hoewel wij deze niet per se nodig hadden voor deze nacht, kan iedereen een natuurkampeerkaart aanschaffen. Uiteindelijk is dus iedereen van harte welkom op een natuurcamping zoals de Voscheheugte. Zelf moesten we even navraag doen wat nou precies het verschil is tussen een reguliere camping en een natuurcamping. Heel simpel: een natuurcamping is heel basic. Normale campings hebben vaak een winkeltje, een zwembad en andere festiviteiten. Bij de Voscheheugte kun je terecht voor een hapje en een drankje in het eethuisje, is er een stormbasis aanwezig (genaamd de Gastenheugte) en hebben ze een luxe sanitair. Wat? Luxe? Jazeker. Alles is net vernieuwd, waardoor het er super goed uit ziet. De regendouche is beter dan de douche thuis en alleen daarom al was het jammer dat we maar één nachtje bleven. Wat fijn! Ergens hadden we dit helemaal niet verwacht bij een natuurcamping, maar het is meer dan lekker.

Een ander punt wat we tevens niet hadden verwacht was de aanwezigheid van WiFi. Hoewel we bij aankomst blij waren dat we geen bereik hadden met onze smartphone merk je in de avond dat het toch verleidelijk is om op het terras van het eethuisje even een foto op onze Instagram te uploaden. En dat terwijl we even echt rust wilden, wat is dat nou? Kamperen op een natuurcamping en dan alsnog een WiFi-verbinding hebben? Dat voelt een beetje dubbel, maar om onze social media up to date te houden terwijl we kamperen is dan wel weer fijn. Uiteindelijk hebben we het natuurlijk ook zelf in de hand, maar als het aanwezig is dan is de verleiding zo groot. Ook hier merken we maar weer hoe gewend we zijn aan moderne technologie. Tegenwoordig kun je dus zelfs ergens midden op de hei verbonden zijn met de buitenwereld. Maar voor nu vergeten we de buitenwereld even. We krijgen fietsen en gratis waterijsjes (!) en gaan de omgeving verkennen

Het terrein van de Voscheheugte ligt bij het Mantingerveld, een natuurgebied waar fiets- en wandelroutes te vinden zijn. De organisatie Natuurmonumenten is actief in het gebied om de schoonheid van de natuur te behouden en zelfs te laten groeien! Zo wordt omliggend landbouwgrond aangekocht om omgetoverd tot prachtige heidevelden. Juist voor deze heide komen wij precies op tijd.

Voor andere activiteiten rondom Mantinge en verder zouden we toch eerder een auto aanraden dan een fiets. Ook hier hadden we onszelf iets beter kunnen voorbereiden en wat meer research kunnen doen. Zo wilden we heel graag kanoën door het Annermoeras maar midden op het heideveld aan het eind van de middag komen we erachter dat Annen nog zo'n 40 minuten verderop ligt met de auto. De tips op de website van de Voscheheugte zijn heel interessant, maar dus wel echt als je óf een fanatieke en ervaren fietser bent óf gewoon lekker met de auto naar Drenthe komt. 

Ondanks deze kleine teleurstelling fietsen we rond Mantinge en het Mantingerveld waar complete rust heerst. Bepaalde plekken zijn niet begaanbaar op de fiets waardoor we op de voet door struiken en zand de mooiste plekken ontdekken. En man, wat bijzonder is dit gebied!

 
 

"Waarom voel ik me alsof ik een personage ben in Alice in Wonderland?" Dat is het eerste wat in ons opkomt wanneer we de paarse heide van het Mantingerzand betreden. Er zijn kleine ronde bomen, hoge bomen, kleurrijke bosjes, plekken met witte zandbakken en oneindige paarse heidevlakten. Nu nog wachten tot er ergens een pratend konijn om de hoek verschijnt en het plaatje klopt helemaal. De omgeving bij Mantinge is sprookjesachtig. Dit merken we des te meer wanneer we na het avondeten nog besluiten om een wandeling tijdens zonsondergang te maken door het gebied. De kleuren lijken nu nóg mooier! Het is er in de avond wel heel eenzaam, we komen niemand tegen. Iets wat juist heel fijn is, maar ook iets wat iets spannends heeft. We schrikken dan niet voor niets als we in het bos ineens het geluid van een soort megaharde wind horen. Dat kan toch helemaal niet? De lucht is strakblauw en er stond net geen zuchtje wind. Wanneer we omhoog kijken blijkt het een vogeltrek te zijn met wel honderden vogels. Wat een intens geluid! We hebben vaker zwermen vogels voorbij zien vliegen maar dit is echt een bizarre ervaring. 

Evenals de immense sterrenhemel die we te zien krijgen wanneer de avond valt. Hoe langer je kijkt, des te meer sterren je ziet. Hoewel het al aardig is afgekoeld blijven we ons toch nog even vergapen aan dit stukje fantastische natuur. Stom eigenlijk dat je deze hoeveelheid sterren door de lichtvervuiling in de stad moet missen, het is zó mooi! Dit soort verlaten plekken is dus niet alleen fijn voor de rust. Dit alles zorgt voor een magische ervaring in Drenthe waar we echt even stil van waren. Wat een toffe plek en wat hebben we een geluk hier een nacht door te mogen brengen.

Ons algemene oordeel over de kampeerervaring op de Voscheheugte? Kan eigenlijk bijna niet beter! Het kampeerterrein is overzichtelijk, het sanitair is echt fantastisch en het eethuisje is gezellig en toegankelijk. We werden zelden zo goed geholpen op campings, dikke complimenten hiervoor! Van de beschikbare fietsen (die alle kampeerders kunnen gebruiken) tot het kaarsje dat we kregen op onze tafel toen we nog gezellig zaten te kletsen bij het eethuisje en ze gingen sluiten; de kampeerder wordt in de watten gelegd. Dit, gecombineerd met de prachtige omgeving, zorgde voor een geweldige ervaring! De Voscheheugte is een van de beste campings waar we ooit hebben geslapen. Ben jij benieuwd geworden? Bekijk hier dan de website van de Voscheheugte voor meer informatie over kamperen, slapen in de bijzondere houten huisjes met een prachtige zonsondergang als uitzicht of tips over activiteiten in de omgeving.