Bijzondere plekken om te bezoeken in de herfst

Het ene moment begint het jaar net en voordat je het weet is het alweer bijna 2018. Ik weet niet of het aan ons ligt, maar wat gaat de tijd bizar snel! Voordat de herfst voorbij is willen we je nog even op het hart drukken om deze weken naar buiten te gaan. De kleurrijke bladeren hangen op veel plekken nog aan de bomen, de golden hours zijn verschrikkelijk fraai en de natuur is in dit seizoen misschien wel op haar mooist. We hebben een paar van onze favoriete plekken op een rij gezet waar jij deze herfst ook nog heel blij van kunt worden.

download (3).jpg

Waddeneilanden - Nederland
Als allereerst natuurlijk 'onze eigen' Waddeneilanden, met stip op nummer één wanneer het om onze lievelingsplek van Nederland gaat. Texel is gemakkelijk te bereiken met het openbaar vervoer en de boot vanaf Den Helder, hoewel de boottochtjes naar de andere eilanden weer wat langer duren en daarmee (vinden wij dan) een stuk leuker zijn. We zijn gek op het kleinschalige van Vlieland en Schiermonnikoog; de natuur op beide eilanden is kleurrijk en je kunt er ontzettend goed wandelen en fietsen. Ook Terschelling staat hoog op het lijstje, omdat er genoeg te doen is in het najaar zonder dat het ook maar ergens druk is. Je kunt er uren wandelen, foto's maken, koffie drinken en je ogen uitkijken en dat is soms precies wat je nodig hebt tijdens een herfstig uitje.

download.jpg

Hangbrug Geierlay - Duitsland
Vorig jaar is Liv wezen kamperen in de buurt van de - inmiddels welbekende - hangbrug van Geierlay in Duitsland. Het leuke aan deze plek is dat je er binnen no time bent, omdat het helemaal niet zo ver rijden is, maar dat het wel ver genoeg is om er een toffe roadtrip van te maken. Onze tip is om zo vroeg mogelijk naar de brug te gaan, zodat de wolken nog laag hangen en om het meeste publiek te mijden. Zoek maar eens op Instagram op #geierlay en je ziet meteen waarom je er niet overdag wilt zijn ;-) Je ziet dan namelijk amper wat van de brug en de magische omgeving omdat het er erg druk kan worden. Probeer ook om (als dat mogelijk is natuurlijk) doordeweeks in plaats van in het weekend te gaan, om op die manier de meeste mensen te ontwijken. Dergelijke plekken zijn toch het mooist zonder andere mensen (not even sorry).

23730883_10154830416841682_1939650454_o.jpg

Saalfelden - Oostenrijk
Iets verder maar nog steeds niet onbereikbaar: Saalfelden in Oostenrijk. Eerder schreven we over een herfstige roadtrip naar en door Oostenrijk en we blijven erbij; wát een bestemming in de herfst! Oostenrijk is een land dat juist in de zomer en in de winter veel wordt bezocht terwijl het najaar misschien wel het mooiste seizoen is om er te gaan wandelen of zelfs te wintersporten. Het plaatsje Saalfelden (vlakbij de grens met Zuid-Duitsland) in Salzburgerland is een goede uitvalsbasis wanneer je het herfstpalet al wandelend van dichtbij wilt bekijken en wanneer je even op de latten wilt staan op de Kitzsteinhorn gletsjer. Neem je wandelschoenen mee en kleed je warm aan, want het kan er al aardig koud worden. De bergen, de bossen, de uitzichten, de wandelroutes... Mogen we weer terug?

7AFBB3D1-E0A7-44BC-83CB-CAD40FBEA30D.jpg

Nationaal Park de Hoge Veluwe - Nederland
Geen zin, tijd of geld (of allemaal) om naar het buitenland te gaan? Voor mooie natuur hoef je gelukkig niet per se het land uit. Een van onze favoriete plekken van Nederland is zonder twijfel het Nationaal Park de Hoge Veluwe. Wanneer de heide net is uitgebloeid voelt het park nog steeds aan als een waar sprookje. Je hebt er tientallen afslagen, prachtige stukjes rustige natuur, mooie vergezichten en met een beetje geluk kom je er in het najaar een van de wilde dieren tegen. Als het rustig is laten de herten zich bijvoorbeeld een stuk sneller zien dan in het hoogseizoen in de zomer. Het park is perfect voor een wandeling, maar omdat het zo groot is raden we het aan om een van de witte fietsen mee te nemen die je bij iedere ingang vindt. Als je er in de middag bent is het het zeker waard om even te wachten tot het golden hour is om de mooiste lichtinval in de natuur OOIT mee te maken. 

A0EA7DAA-C944-4DE3-8C7B-1B5C1BAA14C5.JPG

Tromsø - Noorwegen
Vorig jaar november vierden we Liv's verjaardag onder de Aurora Borealis in Tromsø helemaal in het noorden van Noorwegen, wat ontzettend bijzonder was. De stad zelf bleek ook een prima uitvalsbasis voor een herfstig tripje. Je moet er wel rekening mee houden dat het rond deze tijd van het jaar vaker donker dan licht is - de zon ging op rond een uurtje of tien in de ochtend en was tegen drie uur in de middag alweer verdwenen - maar man, wat een mooie omgeving. Maak een roadtrip vanuit de stad naar de afgelegen fjorden, de onontdekte plekjes en de vele meren. Wedden dat je net zo verliefd wordt op Tromsø en omgeving zoals wij dat vorig jaar werden? We hebben je gewaarschuwd.

Heb jij ook een bijzondere plek waar je in de herfst het liefst bent?

Sri Lanka: Ella naar Kandy

In ruim 35 graden loop ik met backpack de heuvel op naar het treinstation van Ella. Hier tussen de groene bergen van Sri Lanka heb ik nu al onvergetelijke beelden in mijn herinnering op kunnen slaan. Vandaag zal ik als soloreiziger een van de leukste ervaringen opdoen van mijn leven. Gewoon in een derdeklas treincoupé met een groot Sri Lankaans gezin en bizar mooie uitzichten. Dit is de treinreis van Ella naar Kandy.

Hoe kom je er?

Met de trein reizen is in Sri Lanka erg populair, zowel onder toeristen als lokale bewoners. De treinreis van Ella naar Kandy wordt gezien als een van de mooiste treinreizen ter wereld, zo'n eentje waar je ogen tekort komt. Het is dan ook niet raar dat het perron op het treinstation van Ella vooral gevuld is met westerlingen. Toch zal ik deze mensen amper zien tijdens de treinreis, aangezien het toeristen wordt aangeraden vooral eerste- of tweedeklas kaartjes te kopen. Ik raad bij deze aan: neem het risico! Koop een derdeklas kaartje en de binnenkant van de coupé wordt net zo interessant en magisch als de buitenkant van de coupé!

In de trein neem ik plaats tussen twee grote Sri Lankaanse families. Hoewel westerlingen soms nog best een attractie kunnen zijn in het land word ik niet opgemerkt; de volwassenen hebben het vooral druk met de ruim vijftien (!) kinderen die rondrennen. Eenmaal een plekje te hebben gevonden voor mijn backpack in de rekken boven de stoelen neem ik plaats in de drukke coupé. De trein begint te rijden, koptelefoon op, camera's klaar.

Het wordt al snel duidelijk dat ik voor het begin van de reis aan de verkeerde kant ben gaan zitten. Ik probeer een beetje mee te kijken met de familie die aan de andere kant van het gangpad zit. De man ziet mijn lichte frustratie en maakt meteen plaats voor een plekje aan het raam. Probeer dan nog maar eens uit beleefdheid nee te zeggen. Ik neem dankbaar plaats en met dit gebaar is de coupé de rest van de treinreis een open plek. We gaan allemaal zitten waar we willen en zonder elkaars taal te spreken delen we de pracht en praal die de treinreis ons biedt. Wat een geweldige ervaring!

 
 

De schoonheid van het landschap is werkelijk onbeschrijfelijk. Sri Lanka is een van de groenste landen die ik ooit heb mogen ontdekken en alles, van de nette rijen van de ontelbare theeplantages tot de wilde natuur vol palmbomen, is even bijzonder. Het bergachtige landschap verandert constant en de dorpjes waar we langskomen zijn allemaal net zo interessant als de rest van het landschap. 

Het hoogste punt van de treinreis wordt bereikt op 1600 meter. We klimmen letterlijk de berg op terwijl het verre uitzicht plaatsmaakt voor mistige bossen en tunnels. Vooral de kinderen krijgen hier geen genoeg van en zijn enthousiaster over de tunnels dan het uitzicht. De ouders vinden dit een perfect moment voor een zelfgemaakte lunch. Zakjes met curry en rijst worden tevoorschijn gehaald en zonder enige twijfel krijg ik er ook eentje voorgeschoteld. Iedereen lacht terwijl ik met moeite de scherpe componenten van de curry probeer te vermijden. De coupé heeft zich intussen zo gevormd dat de kinderen en ik samen zitten en de volwassenen ergens anders in de coupé een potje kaarten spelen. Terwijl we samen curry eten en de kinderen nieuwsgierig mijn camera's bekijken en in mijn boekje schrijven heb ik een ongelooflijk geluksmomentje. Hier zit ik dan middenin Sri Lanka op een van de mooiste treinreizen ter wereld met een heerlijke zak vol curry en lieve mensen om me heen. Als soloreiziger kan ik me geen betere situatie wensen.

 
 

Met een steen in m'n maag neem ik afscheid van de families als we Kandy bereiken. Ik bedank iedereen met zoveel mogelijk lieve blikken en 'Esthuti' (dank je in het Sri Lankaans) en verzamel iedereen om een polaroidfoto te maken. De kinderen kijken vol bewondering hoe de foto zich ontwikkelt dus maak ik er nog een paar die ze zelf mee kunnen nemen. De foto van deze families hangt nu op mijn kamer waar ik elke dag weer blij van word. Hopelijk worden Hayan, Sathmi, Tharushi en Dermika net zo blij van hun polaroid als ik van de mijne. 

 

 

Analogue Stories VI: Texel

 
 
 
 

Kalmthoutse Heide (BE/NL)

Vanaf de uitkijktoren vlakbij de ingang aan de kant van het plaatsje Heide kun je tientallen, al dan niet honderden, meters ver kijken zonder dat je ook maar iets van bebouwing ziet. Zonder dat we reclame willen maken voor één of ander product passen de woorden 'puur natuur' perfect bij de Kalmthoutse Heide. Liv ontsnapte even aan de drukte van het bruisende Antwerpen om een zondagse wandeling te maken door één van de mooiste natuurgebieden van België én Nederland.

Hoe kom je er?

Omdat we al in Antwerpen waren, nemen wij vanaf Antwerpen Centraal de stoptrein naar het station Heide. Je bent ongeveer 20 minuutjes onderweg. Vanaf daar is het nog ongeveer een kwartier lopen naar de ingang van het park. Ook kun je vanaf Nederland de trein nemen naar Heide. Omdat de Kalmthoutseheide op de grens België - Nederland ligt (de Kalmthoutse Heide wordt ook wel het Grenspark genoemd) ben je ook vanaf Roosendaal binnen no time bij het park: je doet er slechts 22 minuten over. Let op: op het traject Antwerpen - Heide en Roosendaal - Heide rijdt maar één keer per uur een trein. Natuurlijk kun je er ook voor kiezen om met de auto vanaf Nederland of België naar de heide te gaan. Rondom het park is er voldoende parkeergelegenheid.

Er zijn vier toegangspoorten om het Grenspark te betreden. Wij gaan door de opening genaamd De Vroente, in Kalmterhout (vlakbij station Heide dus). Andere ingangen zijn te vinden in Essen (Hemelrijk), Ossendrecht (De Volksabdij) en Putte/Stabroek (Ravenhof/Moretusbos). Je hoeft dus niet per se naar Heide af te reizen om het park te betreden. In het Grenspark zelf is er geen gelegenheid voor een hapje en een drankje, maar rondom de toegangspoorten zijn er diverse horecagelegenheden te bezoeken. Een kop soep na een stevige wandeling op een herfstdag als deze gaat er namelijk zeker wel in!

 
 

Je kunt letterlijk úren rondlopen zonder een stuk natuur voor de tweede keer gezien te hebben. Wij wandelen op deze zondag slechts een kleine route van de negentien routes die in totaal beschikbaar zijn. Dat terwijl we toch een aantal uren onderweg zijn. Vanaf de entree bij Heide wandel je vrijwel direct het bos in. Je kunt er voor kiezen om een route te lopen die met verschillende kleurtjes en namen zoals de Hagedis en de de Bosbes worden aangegeven of je kunt op de bonnefooi gaan lopen. Misschien is dat laatste wel net zo leuk, al dan niet leuker, omdat je dan nog geen flauw idee hebt wat je allemaal tegenkomt. Wij komen na een minuut of vijftien lopen bij een groot veengebied aan waar je een heel mooi uitzicht hebt over een grote plas en het daarachter liggende gebied. Hoewel de Kalmthoutse Heide op zondag drukbezocht wordt door wandelaars en families met kinderen komen we hier even helemaal tot rust. Af en toe springt er een hond in het water of hoor je geklets van voorbijkomende mensen maar that's it. Het is vooral de stilte die overheerst.

 
 

Op een aantal plekken in het Grenspark staan uitkijktorens die je kunt beklimmen op eigen risico. Op het moment dat wij er één beklimmen hebben we de toren helemaal voor onszelf. Met een warm briesje in ons haar en zonnestralen op ons gezicht kijken we onze ogen uit: vanaf hier lijkt de heide wel een Afrikaanse steppe. Hier en daar groene bomen, maar voor de rest is het vooral droog veen. Het enige wat mist zijn een paar giraffes of een brullende leeuw, zodat het uitzicht helemaal compleet is. Even knijpen, want dit is toch echt 'gewoon' België en Nederland.

Het is inmiddels begin november wanneer wij hier zijn, maar het lijkt qua warmte wel alsof we in april of mei zitten: met een graadje of 20 en een lekker zonnetje is het gewoon warm op de heide. Zo te zien aan de zes muggenbulten op mijn been vinden de muggen het ook nog lang geen tijd voor een winterslaap. Aan veel bomen hangen de laatste gekleurde bladeren, terwijl de grond overal ruim bezaaid is met dit herfstige kleurenpalet. Het is echt de perfecte dag voor een wandeling als deze: met je hoofd in de lente en je voeten in de herfst. Sommige delen van het park zijn begrazingsgebieden van onder andere schapen en Schotse hooglanders. Vandaag ontmoeten we deze koningen en koninginnen van de Kalmthoutseheide helaas niet, maar we komen zeker nog eens terug om ze te leren kennen.

 
 

Winter op de Kalmthoutseheide

Het duurt natuurlijk nog wel even voordat het net zo lekker weer wordt als een aantal weken terug en voordat de heide weer in bloei staat moeten we helemáál lang wachten. Toch kun je je ook prima vermaken op de Kalmthoutseheide in het winterseizoen. Het is er dan namelijk nóg rustiger dan in de lente, zomer of herfst. De bladeren zijn volledig van de bomen af, de grazers zijn bijna niet meer te ontdekken en de vogels? Die zijn ook vertrokken naar warmere oorden. Wat je tegen die tijd wel kunt zien is een mysterieuze heide dat met een beetje geluk gevuld is met een ijzige mist en een laagje sneeuw. 

Wanneer het ijs dik genoeg is in de winter kun je schaatsen op het Stappersven, de Putse Moer of het Van Ganzeven. Op het wandelpad rond het Stappersven en op de Nederlandse wandelpaden Haas, Muis, Vos en Uil mag je zelfs langlaufen! Er zijn geen speciaal aangelegde langlaufbanen, maar wanneer er genoeg sneeuw ligt kun je hier zeker de langlaufski's onder de voeten binden. Een soort natuurlijk winterwonderland dus, maar dan zonder hysterische koetjes en kalfjes zoals gekleurde lampjes, massa's mensen en drukke kraampjes. De Kalmthoutseheide is juist in de winter de ideale plek om even tot jezelf te komen en de natuur van een andere kant te bekijken.

 
 

Kamperen rondom de heide

Voor een flinke portie winterkamperen kun je op verschillende campings rondom het Grenspark terecht. Bij natuurkampeerterrein Ottermeerhoeve zijn 40 kampeerplekken beschikbaar midden in het bos en vlakbij een zwemven. Misschien is dat laatste een minder goed idee voor in de winter, maar in de lente en de zomer kan het heerlijk zijn om even een frisse duik in het water te nemen. De camping beschikt naast een aantal groene kampeerplaatsen ook over twee pipowagens en een volledig ingerichte yurttent. Het is erg leuk om te zien dat op bijna iedere plek waar we komen voor Expeditie Kram een pipowagen te huur is. Zo sliepen we natuurlijk al in een pipowagen op de Veluwe, maar waren er ook pipowagens als overnachtingsplek bij Het Kleine Paradijs en naast de trekkershutten bij Kampeerbosje Leerdam. Uit eigen ervaring kunnen we zeggen dat het heel bijzonder en vooral erg knus overnachten is in zo'n wagen.

In Noord-Brabant kun je kamperen op een andere manier: logeren bij boer op minicamping De Berkhof in Huijbergen. De camping ligt in een bosrijke omgeving en is voornamelijk bedoeld voor een ieder die op zoek is naar rust in de natuur. Er zijn vijftien hele ruime kampeerplekken beschikbaar die je écht voor jezelf hebt waardoor je volledig ontspannen kunt kamperen. Vanaf De Berkhof zijn er diverse wandel- en fietsroutes richting de Kalmthoutse Heide.

 
 

Uren wandelen door beboste gebieden waarbij je uitzicht op de bomen af en toen verandert in een adembenemend zicht op veen en water is iets wat ik heel graag doe. Je hoeft niet eens per se ergens in de natuur te overnachten om je hoofd leeg te kunnen maken. Een natuurgebied zoals de Kalmthoutse Heide is exact dat wat nodig is om de drukke week uit je gedachten te halen en even los te komen van werk, dagelijkse sleur of andere stress. Daarbij, we lazen laatst dat wandelen in de natuur een mens gelukkiger maakt. Blijkbaar zijn mensen die zo nu en dan de wandelschoenen aantrekken en het bos in gaan gelukkiger dan mensen die dit niet doen. Na deze heerlijke middag in het sprookjesachtige gebied van het Grenspark kan ik het daar alleen maar mee eens zijn. Zoek wat vaker de natuur op, zodat je hopelijk ook doordeweeks iets minder stressvol de dagen kan doorstaan.